Recent Updates RSS Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

• 

  manoj.sahukar 5:49 pm on November 28, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ଅମେଓଡିଆ   

  I’m very happy for this site… And I love http://www.ameodia.com…; But I’ve a question for “ameodia”, “why don’t you design a text based website where we can copy-paste text to reuse..?” Please go to this link http://www.causes.com/causes/800340/actions/1708421

  Waiting for your reply..

   

  Reply Cancel reply

  You must be logged in to post a comment.

• 

  ameodia 8:47 am on October 4, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ଆମେଓଡ଼ିଆ ( 34 ), ଓଡିଆ କବିତା, କବିତା ( 11 )   

  

  ଶୁଚିସ୍ମିତା ଜେନା

  ମହ ମହ ବସେ ଆଜି ଗାଁ ଗଣ୍ଡା ସହର
  ବେଗେ ବେଗେ ଚାଲ ଯିବା ମା’ର ମନ୍ଦିର
  ପାଖେ ଅବା ଦୂରେ ଥାଅ ଗୁହାରୀ ସୁଣିବ
  ଦୁଃଖ ନେଇ ସିଏ ସୁଖ ପସରା ଦେବ ॥

  ପଢନ୍ତୁ ସୁଦୀପ୍ତା ଶୁଚିସ୍ମିତା ଜେନାଂକ କବିତା “ସ୍ବାଗତଂ ମ। ଦୁର୍ଗେ ” http://www.ameodia.com/?p=3743

   
• 

  Saroj Kumar Dash 7:22 am on September 29, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ମୁଁ ଗର୍ବିତ ଯେ ମୁଁ ଓଡ଼ିଆ   

  https://www.facebook.com/worldofskd3

   
• 

  ameodia 4:23 pm on September 17, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ଆମେଓଡ଼ିଆ ( 34 ), ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରବନ୍ଧ ( 5 )   

  

  ଡଃ ବିଧୁପ୍ରଭା ରଥ

  ଭାରତବର୍ଷର ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସରେ ରାଜା ଯଯାତିଂକର ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଓ ବଳିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ବ ଅଛି ସେ ଏପରି ଜୀବନ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ ଯେ ନିଜର ୧୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଜୀଇଁ ସାରିଲା ପରେ ବି ଆହୁରି ବଂଚିବାର କାମନା … ପଢନ୍ତୁ ଡଃ ବିଧୁପ୍ରଭା ରଥଂକ ପ୍ରବନ୍ଧ “ବଂଚିବାର ନିଶା” http://www.ameodia.com/?p=3708

   
• 

  ameodia 10:24 am on September 6, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ଆମେଓଡ଼ିଆ ( 34 ), ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରବନ୍ଧ ( 5 )   

  

  ନୀରଂଜନ ପାଢୀ

  ଯଦି ଏ ଧାରା ଏଇ ରୀତିରେ ବଳବତ୍ତର ରହେ, ତେବେ ଆଧୁନିକତାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ସମାଜର ଚିତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଲିଜିବକୁ ବେଶୀ ବିଳମ୍ବ ଲାଗିବ ନାହିଁ । ଏକ ସୁସ୍ଥ, ସୁନ୍ଦର ଭବିଷ୍ୟତ ଗଢିବାର ଦୁର୍ବାର ଆକର୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଆଚାର୍, ସଂସ୍କାର, ଚରିତ୍ର ଓ ଆଦର୍ଶ ଆଦି ଦୁର୍ବଳ ଶବ୍ଦଗୁଡିକ ସେମ।ନଂକର ସ୍ଥିତି ହରାଇ ବସିବେ ଏବଂ ତାପରେ … ? ନିଜର ସ୍ମାର୍ଟ ସନ୍ତାନମାନେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ରାମ ହେବେ କି ରାବଣ ହେବେ, ସମାଜର ବୋଝ ଉଠାଇବେ କି ନିଜେ ସମାଜ ଉପରେ ବୋଝ ହୋଇ ପଡିବେ, ସେ କଥା ସେମାନଂକ ପିତାମାତାଂକୁ କେବଳ ସମୟ ହିଁ କହିବ । ପଢନ୍ତୁ ନିରଂଜନ ପାଢୀଂକ ପ୍ରବନ୍ଧ ” ସ୍ମାର୍ଟ ସନ୍ତାନମାନଂକ ସମ୍ପର୍କରେ ” http://www.ameodia.com/?p=3710

   
• 

  ameodia 9:20 am on September 5, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ଆମେଓଡ଼ିଆ ( 34 ), ପ୍ରବନ୍ଧ ( 5 )   

  

  ନେତାଜୀ ଅଭିନନ୍ଦନ

  ସରକାରୀ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡିଥିବା ବେଳେ , ବେଦାନ୍ତ ଭଳି ମୁନାଫା ଖୋର୍ ବଦନାମ୍ କମ୍ପାନୀ ମାନଂକୁ ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟ ପାଇଁ ଶାଗମାଛ ମୂଳରେ ହଜାର୍ ହଜାର୍ ଏକର ଜମି ଦେବାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ତିଳେ ହେଲେ କୁଣ୍ଠାବୋଧ କରୁନାହାନ୍ତି । ରାଜଧାନୀ ଉପକଣ୍ଠରେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜମି ବିଭିନ୍ନ ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥାକୁ ବିନାମୂଲ୍ୟରେ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉଛି ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ । ଅଥଚ ସରକାରୀ କଲେଜରେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଭିତ୍ତିଭୂମି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ପାଣ୍ଠିଯୋଗାଡ ହୋଇ ପାରୁନି । ପଢନ୍ତୁ ନେତାଜୀ ଅଭିନନ୍ଦନଂକ ପ୍ରବନ୍ଧ “ଠିକାରେ ଚାଲିଛି ଶିକ୍ଷା ” http://www.ameodia.com/?p=3711

   
• 

  ameodia 12:14 pm on August 29, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ଆମେଓଡ଼ିଆ ( 34 ), ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ ( 7 )   

  

  ପ୍ରଶାନ୍ତି ମିଶ୍ର

  ଜୀବନ ତତ୍ତ୍ବ କହେ କାଳର ଗତି ପଥରେ ଯାଉ ଯାଉ ଯାହା ପ୍ରାରବ୍ଧ ଭୋଗିବାର ଥିବ, ତାହାକୁ ପ୍ରାଣୀ ଭୋଗ କରିବ । କ୍ଳେଶ, ବ୍ୟାଧି, ଦୁଃଖ, ଶୋକ, ଆପଦ, ବିପଦ ସବୁ ଜୀବନ ପୃଷ୍ଠାର ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ପ୍ରବନ୍ଧ । ମାୟା ବିଜଦିତ ଶରୀର ଓ ମନର ମଣିଷ ଅଜ୍ଞାନତ। ବଶତଃ ସେ ସବୁକୁ ବୁଝିପାରେନି । ଜୀବନଟା କେବଳ ରଂଗିନମୟ ବୋଲି ସେ ମନେ କରିଥାଏ । ପଢନ୍ତୁ ପ୍ରଶାନ୍ତି ମିଶ୍ରଂକ ଗଳ୍ପ “ଯାହା ହେବାର ଥାଏ ” http://www.ameodia.com/?p=3663

   
• 

  ameodia 9:58 am on August 21, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ଆମେଓଡ଼ିଆ ( 34 ), ଓଡ଼ିଆ କବିତା ( 7 )   

  

  ରଂଜନ ପ୍ରଧାନ

  ଡାକ୍ତର ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି ,
  ସବୁଜ ଶାଗ, ପନିପରିବା ଖାଅ ।
  ପାଖ ବଜାରରୁ ଧନୀ ଲୋକର ଘରକୁ କିଣାହୋଇ ଆସେ,
  ବ୍ୟାଗ୍ ଭର୍ତ୍ତି ସାର, ଓଷଦଦିଆ ଫ୍ରେସ୍, ହାଇବ୍ରିଡି ପନିପରିବା
  ଓ ସ୍ବାଦହୀନ ସବୁଜ ଛନ୍ଛନିଆ ଶାଗ । ……
  ପଢନ୍ତୁ ରଂଜନ ପ୍ରଧାନଂକ କବିତା “ମୋଟି ଶାଗ” http://www.ameodia.com/?p=3642

   
• 

  gitu 6:59 am on August 20, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment  

  ଇଦ୍ ମୁବାରକ୍ ହୋ

   
• 

  ameodia 6:06 pm on August 18, 2012 Permalink | Log in to leave a Comment
  Tags: ଆମେଓଡ଼ିଆ ( 34 ), ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ ( 7 )   

  

  ଶକୁନ୍ତଳା ବିନ୍ଧାଣୀ

  କିଛି କ୍ଷତ ମଲମର ଆବଶ୍ୟକତା ରଖେ ନାହିଁ । ସବୁଦିନେ କ୍ଷତ ହୋଇ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଯଉଘରେ ନିତିନିତି ସିଝୁଥାଏ । କିଛି କ୍ଷତ ସବୁଦିନେ ରୁଗୁରୁଗୁ ପରାଶର ମିଠା ମିଠା ସ୍ବର , କିଛି କ୍ଷତ ଶୁଖିଯାଇ ଭଲ ହେଲାପରେ ମଧ୍ୟ ଦାଗତିଏ ଛାଡିଯାଏ ଯାହା ଉପରେ ବେଳ ଅବେଳରେ ବୁଲିଆସେ ହାତ । ଆଉ କିଛି କ୍ଷତ ସବୁ ଦିନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଥଚ ହୃଦୟର ଲାଲ୍ ଅଳିନ୍ଦରେ ନିଜ ସୁଦୃଢ ଅସ୍ତିତ୍ବ ଯାହିର୍ କରୁଥାଏ । ପଢନ୍ତୁ ଶକୁନ୍ତଳା ବିନ୍ଧ।ଣିଂକ ଗଳ୍ପ “ଛକି ଶୁନ” http://www.ameodia.com/?p=3664